‘Er is een manifest gebrek aan kennis over akoestiek’

intsite | ‘Er is een manifest gebrek aan kennis over akoestiek’


Wat is een goede akoestische oplossing, en wat is veeleer een lapmiddel? Het is een probleem waar akoestische experts vaak mee in aanraking komen, ook zij die mee aan tafel schoven voor het rondetafelgesprek dat intsite.be organiseerde over akoestiek. Ze zijn het ermee eens dat lapmiddelen vermeden kunnen worden als de ontwerper al van bij het begin rekening houdt met akoestiek.

 

Pieter Schevenels (PS-Acoustics): “Met lapmiddelen bereik je niets. Een goede akoestiek vereist een juiste aanpak, een goede productkeuze en zeker ook een correcte uitvoering en plaatsing.” Die uitvoering is van groot belang, zegt ook Filip Verbandt (EVA-International): “Voor goede akoestiek is een volstrekt perfecte uitvoering nodig, en dat beseft niet iedereen. Als de uitvoering niet voor 100% correct is verlopen, dan zal de gekozen akoestische oplossing geen resultaat opleveren.”

Dominique Goven (Rockfon): “Een probleem is dat akoestiek uitgroeit tot een hip begrip, en dus wil elke interieurfabrikant mee op die kar springen. Zo zie je dat elke nieuwe stoel of gordijn kan pronken met prachtige akoestische resultaten, maar die zullen nooit hetzelfde effect hebben als een goed ontworpen akoestisch plafond.”

Volgens Peter Legrand (Interalu) zit een deel van het probleem hem vaak in een verkeerde perceptie van het kostenplaatje: “De gepaste akoestische oplossing is vaak goedkoper dan de oplossing waarvoor gekozen is, en biedt soms zelfs nog meer mogelijkheden op esthetisch vlak.” Leon Spijkers (OWA) stemt in: “Het heeft niets te maken met geld, de centen worden gewoon anders besteed. Het gaat om het afwegen van wat belangrijk is. Er zit bovendien teveel ‘ruis’ op het aanbod: je komt overal diverse akoestische toepassingen tegen, maar behalen die wel het gewenste resultaat?”

Goedkoop akoestisch paneeltje

Zeker in woningen en kantoorgebouwen ziet Koen Van Cauwelaert (Asona) vaak lapmiddelen opduiken: “Men steekt bijvoorbeeld veel moeite in het isoleren van contactgeluid: je wil ervoor zorgen dat je onderbuur je niet kan horen. De akoestiek in de binnenruimte, zoals nagalm, wordt om financiële reden vaak achterwege gelaten tijdens het ontwerp. Later komen de lapmiddelen bovendrijven: op de markt is er een breed aanbod aan snelle en goedkope producten. De restauranteigenaar plaatst dan een goedkoop akoestisch paneeltje in zijn zaak, en denkt dat zijn probleem opgelost is.”

René Verhaegen (Renobo) is het daarmee eens: “Heel vaak zien we dat er in landschapskantoren akoestische paneeltjes tussen bureaus zijn geplaatst, die helemaal geen effect hebben. De perceptie is er, het resultaat niet. Er is een te groot aanbod van minderwaardig materiaal, dat daarbovenop ook nog eens slecht wordt toegepast.”

De meeste partijen vinden dat de reglementering inzake akoestiek een stuk strenger zou mogen zijn. “Voor sommige types gebouwen bestaat er momenteel zelfs helemaal geen reglementering. Daar moet verandering in komen”, zegt Lionel Jacques (Knauf). Filip Verbandt pleit voor de herziening van verouderde normen. “Zo bestaat de normering voor zorgcentra al van 1977. Een norm van meer dan 40 jaar oud is niet meer up-to-date.” “De normen zijn niet streng genoeg, en de reglementering mag ook meer bekendheid genieten”, voegt Schevenels eraan toe. Volgens Verbandt moeten de normen niet alleen strenger, er is ook meer controle nodig. “Het is zoals met te snel rijden op de autosnelweg: als je niet geflitst wordt, volgt er geen sanctie. Reglementering moet je opvolgen, en dat gebeurt voorlopig te weinig.”

Akoestisch prestatiecertificaat

Verbandt vindt dat de overheid extra stappen kan zetten om de akoestiek te verbeteren. “Akoestiek is tot op heden geen verplichting in gebouwen. Er is alleen een vrijblijvende norm, terwijl akoestische vereisten in Nederland en Frankrijk bij wet zijn vastgelegd. Waarom wordt er geen werk gemaakt van een akoestisch prestatiecertificaat, te vergelijken met het huidige EPC? Akoestiek blijft op dit moment nog te vaak een luxeprobleem, zonder enige verplichting en controle. Dat leidt automatisch tot willekeur.”

Koen Van Cauwelaert concludeert: “We komen steeds uit bij hetzelfde probleem: een manifest gebrek aan kennis over akoestiek. Men accepteert te weinig dat het een moeilijke materie is.”